Nesrin, ailesinin onaylamadığı bir hayatı seçti.
Bu tercih, onun kaderini mühürleyen sessiz bir başkaldırıydı.
Şirince’nin dar sokaklarında başlayan yürüyüşü, İstanbul’da, büyük bir sanat organizasyonu için çizdiği eserlerle bambaşka bir yöne evrildi. Her fırça darbesiyle kendine biraz daha yaklaştı. Şehra, yalnızca eserlerinin adı değildi; Nesrin’in içinde yıllardır kapalı duran bir kapının anahtarıydı. O kapıdan geçtiği anda, kendisi gibi kırık bir adamla karşılaştı. Sevmeyi bilen ama tutmayı sevmekle karıştıran bir adamdı bu. Aşkı tanıyordu fakat kaybetmeden anlamayı hiç öğrenmemişti. Nesrin, sanatıyla iyileşirken; o adam, aşkı kaybederek kendini buldu.
Buzlu Oralet, ait olmadığı bir hayattan çıkıp kendi sesini bulan genç bir kadının ve sevmenin bazen kalmaktan değil, gitmekten geçtiğini öğrenen bir adamın hikâyesi.
Bu roman; büyük sözlerden, kusursuz kahramanlardan ve kolay mutluluk vaatlerinden bilinçli olarak uzak durur. Yerine; kalpte iz bırakan suskunlukları, yarım kalan cümleleri ve içten gelen bir sızıyı koyar.
Bu kitabı elinize aldığınızda yalnızca bir aşk hikâyesi okumayacaksınız. Kendinizden sakladığınız bir duyguyla karşılaşacak, belki de ilk kez ona bu kadar yakından bakacaksınız.