Yazabilmenin ne sancılı bir süreç olduğunu kendi hâlinde bir okur olarak iyi bilirim. Bu sebeple çok kıymetli olduğunu da… İlk satırlarını okuduğumda kesinlikle tamamlanması gereken bir hikâyesi olduğunu hissetmiştim “Depremin Melekleri”nin. Şimdi o hikâyenin okurlarla buluşacak olması gerçekten benim için heyecan verici. Ülkemizin hem deprem gerçeğini hem de doğduğu topraklardan savaş nedeniyle başka bir ülkeye doğru umut yolculuğuna çıkan ve bu yolculukta hayatını kaybeden masum insanları anlatması bakımından dikkat çekici… Bir öğretmenin kaleminden 6 Şubat… Depremde kaybettiğimiz canlarımız adına tarihe düşülmüş bir not.. Okurken gözyaşlarımı zaman zaman tutamadığım ama umut hep var dedirten bir hikâye… Okuru bol olsun…
Pınar ŞENGÜL

Bir öğretmenin enkaz başında aldığı acı yoklama: Kimse var mı?
“Asrın Felaketi” olarak anılan elli binden fazla insanımızın hayatını kaybettiği o büyük afet… Ve bu haberi alır almaz İzmir’den Hatay’ın enkaz dolu sokaklarına savrulan bir grup arkadaşın sarsıcı yolculuğu…
Büyük kısmı yıkılmış, kalanların da birbirine yaslanarak ayakta durabildiği binaların önünde alınan yoklamalar, kadim bir şehrin enkazı altında aranan umutlar ve betonun soğuğuna inat birbirini ısıtan kalpler…
Bu roman; dayanışmanın, insanlığın, merhametin içten bir dille işlendiği, okuyucuyu hem sarsacak hem de umutla bağlayacak bir hikâyeyi anlatıyor.