Bir tesellidir istanbul kapanı

Aşk eker gökyüzüne çöpçüsü
Sonbaharda aç kalır varsıl bar filozofu
Çapkınına yirmi çivi çakar,
Sahilde sabahlar beyefendisi
Çantaya sığmaz yetmiş yıllık eğrisi
İstanbul Kapanı Şiiri’nden

bu kıkırtı kaldırımlarının üzerine düşmemeli gün
hangi vakit karanlığımda boğulsan
,ölmeden,
hiçbir göz görmemeli
hiçbir akıl bilmemeli
neyiz, neredeyiz ve neden
Saksağan Şiiri’nden

gırtlak gırtlak sayfalardan
hatalarımı zaman toparlayacak
zamanım kalırsa, hatalar yapılacak
yalnız başına ve beş parasızken
ölmek gibi
roman bitecek
-Roman Şiiri’nden